Bezoek aan het Consultatiebureau

Vandaag was het tijd voor ons tweede bezoek aan het consultatiebureau met Morris. Ik weet niet of het overal zo is, maar dat betekent in dit geval dat Morris zijn eerste inentingen ging krijgen. Nu is onze zoon van nature een hele rustige baby, maar voor dit bezoek had ik toch wel huilbuien en minimaal 24 uur herrie verwacht. Fleur zat al helemaal in de stress, want mevrouw is bang voor naalden en dan gaan ze die naalden ook nog eens een keer in haar lieve, kleine, weerloze zoon stoppen! Ik daarentegen was iets minder onder de indruk en ben dan ook maar als eerste barrière naar de balie gestapt om de administratie door te nemen.

Morris Consultatiebureau

Het doornemen van de curves

We waren al ietsje te laat, maar daar waren de dames gelukkig niet van onder de indruk. Fleur was al met Morris naar het aankleedkussen gelopen en de dame bij de balie was gelukkig heel behulpzaam. Wegen (5400 gram), meten (59 centimeter) en goede instructies voor Fleur voor tijdens het prikken en daarna mochten we naar de verpleegkundige. Deze dame is altijd bijzonder vrolijk en begon net als altijd met het doornemen van de curves. Onze Morris ligt lekker bovenin de curve en kan dus met recht gezond genoemd worden.

Onzekere ouderschapskwartiertje

Daarna was het tijd voor het “onzekere ouderschapskwartiertje”. Of we nog vragen hadden? Morris’ navel moest nog een keer aangestipt worden vanwege een lichte uitstulping, dus of ze dat even konden doen. Ook waren we benieuwd of er nog iets moest wijzigen met betrekking tot de voeding, maar dit was niet het geval. Fleur was heel benieuwd of de verpleegkundige de vorm van Morris’ hoofd kon bekijken, want die leek haar toch iets afwijkend, maar dit bleek niet het geval. Typisch gevalletje mama in de stress.. Ik wilde vooral weten wanneer Morris mee mocht gaan zwemmen. Dit blijkt dus te mogen na de eerste inenting.

Consultatiebureau Teylingen

Na het onzekere ouderschapskwartiertje werd de navel van Morris even aangestipt met zilvernitraat. De hele tijd was onze jongen extreem kalm geweest en zelfs het naakt op de koude weegschaal liggen onderging hij gelaten. Op dat soort momenten ben ik toch wel een beetje trots. “Zie je wel, hebben we toch een bikkel gemaakt!” Ook het aanstippen was voor deze krachtpatser geen reden om een traan te laten. Door naar de vaccinatie dus! Fleur had het niet meer dus of ik Morris vast wilde houden zodat hij niet met zijn handen de injectiespuit zou wegslaan. Zo gezegd, zo gedaan!

De eerste vaccinatie

De eerste vaccinatie onderging Morris met een lichte pijnscheut en wat tranen. Wat een super stoer ventje zeg! De tweede injectie werd met wat minder plezier ontvangen. Deze zorgde voor een huilbui waarbij meneer heel theatraal zijn ogen uitwreef. De huilbui duurde gelukkig niet lang. Al voor we bij de lift van het consultatiebureau waren aangekomen was hij weer stil. De verpleegkundige had ons gewaarschuwd dat Morris wat huileriger kon zijn gedurende de dag en dat hij misschien onrustig zou zijn. Vooralsnog ligt meneer rustig in zijn wieg en heb ik hem al een paar uur geen onvertogen geluid horen maken.. (Ik heb gecheckt en hij leeft nog en alle vitale functies zijn aanwezig, ook geen koorts).

Vaccinatie baby

Zoals het er nu naar uit ziet heeft onze krachtpatser zijn eerste vaccinatie dus goed doorstaan. Ik hoop echt dat hij er vanavond geen last van gaat krijgen. Ik heb echt totaal geen zin om met kind en moeder midden in de nacht bij de dokterspost te staan. Ook daar over nog top advies van het consultatiebureau trouwens. Want hoeveel ouders staan er niet voor de deur van de dokterspost omdat ze geen paracetamol in huis hebben voor hun kind? Deze dus gelijk maar even gekocht.

Imagoprobleem

Ondanks dat we van te voren over het consultatiebureau waren bang gemaakt, zijn mijn eerste twee ervaringen met het consultatiebureau hier in Sassenheim zeer positief. Nu zijn twee bezoeken en een huisbezoek geen graadmeter, maar ik begin me inmiddels af te vragen of de jeugdgezondheidszorg in Nederland niet gewoon een imagoprobleem heeft. Het zal vast niet overal zo zijn als hier, maar ik vraag me af wat er waar is van alle horrorverhalen en of de bezorgde moederharten niet bepaalde situaties uitvergroten omdat ze anders niet meer meetellen bij de mama maffia. Ik ben benieuwd naar wat komen gaat.

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *