Mijn lichaam is een tempel, alleen nu nog een hele grote

Mijn lichaam is een tempel, alleen nu nog een hele grote

De caissière van de AH kijkt me glazig aan. Echt met zo’n smirk van “Hier had je voor de zomer mee moeten beginnen gast..” De man die normaal altijd met een pak Twixen, een grote Milkareep (ja die met Oreo in het midden), flessen cola en stokbrood voor een heel weeshuis aan haar kassa stond, staat daar nu met een pak yoghurt, een pak cruesli, een sixpack flesjes water en een pot honing.

Te veel van het goede

Geloof me, ik had het ook graag anders gezien. Maar twee weken geleden heb ik samen met vrienden het plan opgepakt om te gaan vermageren. Met mijn 100 kilo schoon aan de haak was ik letterlijk “te veel van het goede”. Ik heb me er lang niet druk over gemaakt. Lang leve de lol! Lekker eten, lekker zuipen en de rest komt later wel. Maar een nieuwe jichtaanval, het gevoel dat ik voor een lachspiegel stond en het gegeven dat sommige shirts wel heel strak stonden, liet mij geen andere keus. Vanaf nu dus gezond eten, misschien iets meer bewegen en bewust omgaan met mezelf en dan straks strak en zonder stress op vakantie

Mijn lichaam is een tempel, alleen nu nog een hele grote.

Mijn lichaam is een tempel! Alleen nu nog een hele grote. De eerder genoemde vrienden en ik hebben een Whatsappgroep waarin we elkaar motiveren, opscheppen over verloren kilo’s en angstvallig verzwijgen dat we na een heftig weekend stappen toch weer wat zijn aangekomen. Ik fiets (als mijn jicht en het weer het toelaat) naar mijn werk en probeer zo min mogelijk, maar toch  gezond te eten. Water en ik zij elkaars beste vriend. Ik heb nog nooit zo veel fruit gegeten als in de afgelopen twee weken.

Resultaat

Al dat gezond doen is niet geheel zonder resultaat. Inmiddels staat de teller redelijk stabiel op 5 kilo gewichtsverlies. De eerste week ging het snel met gelijk 4 kilo, maar feestjes en BBQ zorgde toch voor een stabilisatie. Ik ben dan ook niet van plan om compleet DOEI tegen mijn oude levensstijl te zeggen. Ik zit lekkerder in mijn vel, heb plezier in het vinden en samenstellen van recepten die mijn nieuwe levensstijl ondersteunen en begin zelfs yoghurt en water lekker te vinden en langzaam begin ik ook de smaak van chocolade te vergeten.. Zucht… Chocolade..

Maar ik geniet wel des te meer van kleine calorierijke uitspattingen. Een patatje op zijn tijd lijkt me geen probleem en met mate is een biertje op z’n tijd ook niet erg. Ik zie wel waar het schip strand. Voor oktober moet ik van mezelf 89 kilo wegen en als ik dat gehaald heb ga ik kijken of ik die lijn nog naar beneden bij kan stellen, eventueel ondersteund door een (schrik niet) sportschoolabonnement! Ik hou jullie op de hoogte!

Mijn lichaam is een tempel
Geen reactie's

Geef een reactie